همه با هم 

«یا انیس من لا انیس له»

حضرت علی (علیه السلام):

دانش کم که با عمل همرا باشد بسیار بهتر از دانش زیاد بدون عمل است

قسمتهای قبلی

در قسمت قبل درباره خطبه حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) در حمایت از امام علی (علیه السلام) در مسجد خواندیم و اینک ادامه زندگینامه حضرت علی (علی السلام) برگرفته از کتاب علی از زبان علی دکتر شهیدی را با هم می خوانیم:

« از رحلت رسول خدا زمانى دراز نگذشت كه همسر على،زهراى اطهر در بستر بيمارى افتاد و به جوار حق شتافت.كتاب‏هاى تاريخ و سيره كوتاهترين مدت را چهل شب و درازترين را هشت ماه نوشته‏اند.مرگ زهرا غمى ديگر بود كه بر دل على نشست.مرگى مظلومانهدر اينجا سخنانى را كه على (ع)هنگام به خاك سپردن او گفته است مى‏آورم.سخنانى كه بيان دارنده ميزان رنج و آزردگى اوست:

«درود بر تو اى فرستاده خدا از من و دخترت كه در كنارت آرميده و زودتر از ديگران به تو رسيد.اى فرستاده خدا مرگ دختر گراميت عنان شكيبايى از كفم گسلانده و توان خويشتن داريم نمانده.اما براى من كه سختى جدايى تو را ديده و سنگينى مصيبتت را كشيده‏ام جاى تعزيت است.تو را در آنجا بالين ساختم كه قبر تو بود و جان گراميت ميان سينه و گردنم از تن مفارقت نمود.همه ما از خداييم و به خدا بازمى‏گرديم.امانت باز گرديد و گروگان به صاحبش رسيد.كار هميشگى‏ام اندوه است وتيمار خوارى،و شبهايم شب‏زنده‏دارى.تا آنكه خدا خانه‏اى را كه تو در آن به سر مى‏برى برايم گزيند.زودا دخترت تو را خبر دهد،كه چسان امتت فراهم گرديدند،و بر او ستم ورزيدند.از او بپرس چنانكه شايد،و خبر گير از آنچه بايد،كه ديرى نگذشته و ياد تو فراموش نگشته.درود بر شما!درود آنكه بدرود گويد نه كه رنجيده است و راه دورى جويد.اگر باز گردم نه از خسته جانى است و اگر بمانم نه از بدگمانى است،اميدوارم بدانچه خدا شكيبايان را وعده داده است.»

منبع:كتاب علي از زبان علي

نويسنده:مرحوم دكتر جعفر شهيدي

يا علي مدد

حضرت علی (علیه السلام):

کسی که خدا را از یاد ببرد، خود را از یاد برده است.

استوارترین رشته ای که بدان پیوند کنی رشته بین تو و خداوند است.

با ذکر خدا نعمت نازل می شود.

يا علي مدد

یه ماه رمضون دیگه هم به همین راحتی تموم شد و حسرتهایی که برام موند.اون اولش که میشه نیت می کنم روزم، یه روزه واقعی باشه.همراه با نخوردن و نیاشامیدن تمام اعضا و جوارحم روزه باشه اما اینا همش مال چند روز اوله بعد از دو سه روز، روزه  گرفتن برام عادی میشه اونقدر عادی که از روزه گرفتن فقط گرسنگی و تشنگیش میفهمم.

چه فرصتهایی که در این ماه از دست دادم. چه سحرهایی که با خواب آلودگی سپری کردم.چه افطارهایی که فقط به فکر این بودم که جه موقع اذون میگه تا روزم باز کنم.چه وقتهایی  که برای قرآن خوندن، برای دعا کردن داشتم و از دست دادم. حیف،کاشکی تازه اول ماه رمضون بود.کاشکی

حضرت علی (علیه السلام):

اگر از انجام کاری هراس داری خود را درگیرش کن، زیرا اجتناب کردن سخت تر از هراسی است که داری.